ჩემო საყვარელო დაო ნატო ! ისევ მომნახა ამ ჩვეულმა მოწყინებამ.
ჯერ იმ ადამიანის სიცოცხლე რა არის ვინც ბედნიერია და მერე ჩემი....
მწყურია თავისუფლება , რომელიც ვგრძნობ რომ ახლოსაა , მაგრამ შორს.
თავს ჯანსაღად ვგრძნობ. 20 დღეში გამომწერენ ამ დაწესებულებიდან , რომელიც ჩვენნაირი ფსიქიურად დაავადებული თანამოძმეთათვისაა შექმნილი.
იცი ხანდახან ვფიქრობ რამდენად გამძლე ადამიანები ვყოფილვართ.
როგორია უყურო როცა შენს წინ ადამანს ელექტროსკამზე სვამენ სასიკვდილოდ ,
ან ქათამს ახრჩობენ სასტიკად..... თუმცა არაუშავს 20 დღეში გადავაბიჯებთ ჩვენ ამ
კლეტკებს და გადავეშვებით თავისუფლების მორევში
მოკითხვას გითვლიან შენი სონია და ინდირა 
P.S სონიამ შენთან Diesel _ის ქუდი გამომატანა 
0 კომენტარი:
Post a Comment